السيد عبد الحسين الطيب

313

اطيب البيان في تفسير القرآن (فارسى)

و لجوار حنا عن اقتراف الانام زاجرا و لما طوت الغفلة عنا من تصفح الاعتبار ناشرا را از اينكه قدمى رو بمعاصى نرويم اشاره بثبات قدم است كه انسان رو بكفر و ضلالت و معاصى نرود ، دين او ثابت و مستقر باشد كه با دين حق از دنيا برود مستودع نباشد كه العياذ باللّه هنگام رفتن از دست دهد و بىدين از دنيا برود و اسباب زوال دين بسيار است يكى آنكه مىبيند از مال و منال و جاه و مقام خود و رياست و عنوان زائل مىشود و آنچه داشته از دست ميدهد العياذ با حال غضب و بغض و عداوت با خدا جان ميدهد چه بسيار مشاهده كرده‌ايم كه بسيارى از ضعفاء ايمان باندك بلائى مثل امراضى يا ذهاب مالى يا موت احدى از بستگانش مثل اولاد و غير آنها با خدا عداوت پيدا ميكنند چه رسد بموت خود و خداوند ببركت قرآن و تلاوت آن و عمل بدستورات آن اين آفات را از او بر طرف مىكند و ثبات قدم پيدا مينمايد در حديث است كه مؤمن تا اجازه ندهد قبض روحش را نميكنند ، بعضى از مؤمنين بفوريت اجازه ميدهند كه از اين كثافات دنيوى خلاص شوند و بعضى بواسطه علاقه به دنيا اجازه نميدهند خطاب ميرسد كه جاى او را در بهشت به آن ارائه دهند چون مشاهده ميكنند اجازه ميدهند بفوريت ( و لا لسنتنا عن الخوض فى الباطل من غير ما آفة مخرسا ) كه زبان ما به چيزى كه موجب زوال ايمان با استحقاق عذاب شود با كلمه كفرآميز از او صادر شود نگردد كه دارد در حديث اكثر اهل جهنم بواسطه زبان معذب ميشوند بسا بيك كلمه كافر مىشود يا مستحق عذاب مثل دروغ و غيبت و فحش و زخم زبان و غير اينها خداوندا به حق محمد و آل محمد و قرآن مجيد ما را از اين گونه خطرات حفظ فرما . انسان لازم و واجب است از قضاياى امم سابقه و پيشامد روزگار كه هر روز بيك رنگيست و حوادث دهر عبرت بگيرد كه اهل ايمان و صلحاء و اهل تقوى مورد چه تفضلاتى شدند و ميشوند و اهل شرك و كفر و ضلالت و ظلم و معاصى بچه بلياتى و عقوباتى گرفتار شدند و هلاك شدند و لكن غفلة انسان را باز ميدارد . از اين عبرت گيرى و تمام اين قضايا را حمل بر طبيعت مىكند و غفلة تمام